İnsan neden sırdaşı, can yoldaşı, hayat arkadaşı olan eşini aşağılar?

Bir erkek neden eşini sürekli küçümseyip onu hor ve hakir görerek acı çektirip yıpratır? Bu varsa bile hataların düzeltilmesi adına gidilebilecek bir yol değildir.

Yıllardır dört çocukla birlikte evlilik yükünü taşımaktan yorulmuÅŸ, omuzları çökmüştü. EÅŸinin her akÅŸam, çocuklarının yanında onur kırıcı, küçük düşürücü sözleri onu bitirmiÅŸti. Kendisi “a” dese eÅŸi mutlaka “b” diyor, hiçbir konuda anlaÅŸma saÄŸlayamıyorlardı.

EÅŸine göre o, evde oturup, sadece tüketirken kendisinin iÅŸyerinde canı çıkıyordu. (Zaten ekser erkekler de böyle düşünmüyor mu?) “Madem öyle ben de çalışayım.” dediÄŸinde ise, “Sen dürüst evinin iÅŸini becerdin de bir de çalışman mı kaldı?” diye alay ediyordu.

Ne yazık ki, böyle düşünen erkeklerin sayısı az deÄŸil. “Ben erkeÄŸim” diyerek kendisini özel, eÅŸini ikinci sınıf gören, hatta onların saçlarını süpürge bile etmelerini hiçe sayanlar…

Peki kadınlar evde oturuyorsa evi kim silip, süpürüp temizliyor? Camları kapıları siliyor? Çamaşırı yıkayıp ütülüyor? Yemeği pişirip, sofrayı kurup, çay-kahve servisi yapıyor?

Bunlar neden görülmüyor? Ä°yilikler takdir edilmek yerine tekdir ediliyor? …Ve en önemlisi acaba neden bir insan, hayat arkadaşı, can yoldaşı, sırdaşı olan eÅŸini aÅŸağılıyor? Onu sürekli küçümseyip hor ve hakir görerek yüreÄŸini kanatıyor? Acı çektirip, yıpratıyor? Canını yakıp aÄŸlatıyor? Yıllarca aynı yolda yürüyüp, birbirini hırpalayarak geriye ruh saÄŸlığı bozuk çocuklar bırakıyor?

Acaba bu hayat birbirini kırarak yaÅŸayacak kadar uzun mu? “Sen-ben” tartışmasından kafasını kaldıramayanlar görmüyorlar nasıl da sevdikleri yıldızlar bir bir kayıyor zaman atmosferinden. Dünya bahçesinden her gün bir fidan ötelere uçuyor. Gül dalından bir bülbül ebediyet semalarına kanat çırpıyor. Sayısız gemiler sessizce hayat limanından demir alıyor. Bu kadar kısa ömür sofrasında sevgi tabağından yemek, sevgi güllerini dermek varken; yeller estirip fırtınalar koparmak niye?

Niye akıtılıyor gözlerden yaşlar?

Niye yaralanıyor o narin gönüller?

Niye lime lime ediliyor yürekler?

Kadın erkeÄŸe verilen bir emanet ve bir ana-babanın ciÄŸerparesi deÄŸil mi? Peki emanet böyle mi saklanır? O ciÄŸerpareden her gün bir parça kesip ateÅŸlerde mi piÅŸirilir? Ayrıca “Siz birbirinize elbisesiniz.” emrediliyor.

Hangi akıllı insan kendi elbisesini yırtar? Kirletir? Parçalar? Onu bütün tehlikelerden korumaz mı? Yanmasını, yırtılmasını ve kirlenmesini engellemez mi? Güllerin Efendisi “Ä°ki ÅŸeye dikkat edin; biri kadın hakkı, diÄŸeri yetim hakkı.” diyor.

İnsanların en kötüsünün eşi üzerine baskı yapan, ona şiddet uygulayan olduğunu söylerken; kadının bir cam gibi nazik olduğunu ve onun kırılmaması için özen gösterilmesini tembihliyor. Dünyaya veda ederken kadınlara iyi davranılmasını vasiyet ediyor.

Ölüm anında bile bunu tekrarlıyor. Peki, Güllerin Efendisi’nin yolundan gidenler, ne dersiniz? Ä°sterseniz bugün evinize güllerle gülümseyerek girin… Gözünüz kötü ÅŸeyleri görmesin. Kulağınız çirkin sözleri iÅŸitmesin. Eviniz gül bahçesi olsun. EÅŸiniz gönül sultanınız…

O sultana buket buket sevgi gülleri sunun. Kulağına sevgi türküleri mırıldanın. O gün olsun onun gönül akordunu bozmayın. Gönül mızrabını inceden inceye sızlatmayın… Bakalım o gün zararınız (!) ne olacak?

Gülay Atasoy

http://www.maniacworld.com/cat-plays-red-light-green-light.html

Kılpayı ölümden dönen insanlar, araba yarışları kazaları, balkondan düşenler, motor yarışları kazaları, banka soyguncuları ve dahası bu ilginç video derlemesinde.