2009
Filistinli Çocuğun Vasiyeti

Bu vasiyeti yazmak nerden aklıma geldi bilmiyorum. Muhammed Dürre’nin okul yolunda terör devleti israil askerleri tarafından haince öldürülmesinden sonra, korkup okuldan almıştı annem beni, o günden beri hiç birÅŸey yazmadım. Oysa okula gitmeyi, okuyup pilot olmayı o kadar çok istiyordumki!.. Okulu bıraktıktan ve göğümüzü annemin “duman yada sis” dediÄŸi karabulutların kaplamasından sonra, sen büyüyünce ne olacaksın diyenlere “ben büyümeyeceÄŸimki” diyorum.
Annem birinci intifadada ayaklarını ve gözlerini kaybetmiÅŸ. Büyük abim Abdullah’ın cesedi başında ağıtlar yakarken, bir kurÅŸun da onun ayağına sıkmışlar, ÅŸimdi evden dışarı çıkamıyor ve hep aÄŸlıyor. Abdullah abimden çok; daha onsekiz yaşında ÅŸehit olan RaÅŸit abime aÄŸlıyor… gizli gizli aÄŸlıyor… içten içe aÄŸlıyor… arasıra topluyor kendini ve gözlerini semaya dikip “Mescid-i Aksa için feda olsun yavrum” diyor. Babamı ben hiç görmedim, hapiste miymiÅŸ neymiÅŸ. Bir gece ansızın alıp götürmüşler… ÅŸu Filistin’den daha küçük olan hapishaneler varmış, babam orda yatarmış.
Annemle ikimiz kaldığımızdan beri annem benimle çok ilgileniyor, yanından ayırmak istemiyor, Hanzalam deyip, durup durup tekrar sarılıyor. KomÅŸu teyzelerle konuÅŸurken duydum, “o benim son parçam, gencecik fidanım; ona da birÅŸey olursa ben yaÅŸayamam” diyordu.
Bizim burda gökyüzü, ben kendimi bildim bileli, simsiyah ve yanık yanık kokuyor. Ne vakit “anne neden böyle desem” sis, duman, iklim kötü” diyordu. Ha son dönemde sıkça “boom boom” diye sesler duyuyordum, o sesler ne zaman ortaya çıksa annem telaÅŸla “Hanzalam Hanzalam” diye sürünerek yanıma gelir, kulaklarımı kapar, üzerime kapanır, adeta üstüme etten duvar örerdi. Ben “anne ne oluyor?” desem, “gökgürültüsü oÄŸlum ÅŸimdi geçer” diyordu. Bu masala ilk zamanlar çok inanmıştım… ama artık gerçekleri biliyorum. Mahmut israil sınırına gitmiÅŸ geçen ay dedesiyle; israil semaları masmaviymiÅŸ, hiç gökgürültüsü de yokmuÅŸ
Anne “ben oynamaya gidiyorum” dediÄŸimde, “sen büyüdükçe daha çok oynamaya baÅŸladın” diyor. Hafifçe kızdığını farkediyorum, öpüyorum esmer yanaklarından ve koÅŸuyorum kaderime. Annem bilmiyor ki; ben abim Abdullah’ın sapanını tavanda bulduÄŸumdan beri, arkadaÅŸlarla toplanıp “ÅŸeytan taÅŸlama”ya gidiyorum. Annem beni top peÅŸinde koÅŸuyor sanıyor; nerden bilecek ki tek kale maç yapacak kadar bile arkadaşım kalmadı!..
Mahalle maçları yapardık eskiden, ÅŸimdi mahalle mi kaldı ki mahalle maçı yapalım .Åžu diÄŸer adı enkaz olan Filistin’de kaç çocuÄŸun birinci adı ÅŸehit oldu biliyor musun; Åžehit Mahmut, Åžehit Vaad, Åžehit Yasin, Åžehit RaÅŸid, Åžehit Hanzala, Åžehit Hanzala, Åžehit Hanzala…
Bundan sonrasını anneme okur musunuz? Malum o okuyamaz:
alıntı





[
3 kez okundu








yoldur. Bunları temin ederken de tüm besin gruplarını gün içinde mutlaka tüketmek gerekmektedir.

olduÄŸu bildirildi.